خدا رو شكر كه هر مشكلي كه براي كسي پيش مياد ميگذره و تبديل به خاطره و بعضا فراموش ميشن.
اگه قرار بود هر اتفاق موندگار باشه و تبديل به خاطره نشه و يا فراموش نشه كلي برا آدم مشكل ساز ميشد. تو اين چن ماه اخير انواع و اقسام اين مشكلات رو پشت سر گذاشتم و هنوز هم با اين مشكلات دارم دست و پنجه نرم ميكنم، اين چن روز اخير از بس كلافه بودم جرأت نوشتن نداشتم، آخه مگه ميشه با اعصاب خراب و فشار روحي مطلب خوب نوشت؟ درسته كه اينجا ميشه عقدهگشايي كرد ولي ديگه نميشه همه چيز رو گفت، به همين دليل نيومدم چيزي بنويسم.